Gevangen in eigen vrijheid

Gevangen in eigen vrijheid

Een ervaring uit mijn praktijk:

Op een mooie nazomerdag in september heb ik een individuele sessie (onderdeel van coachtraject) begeleid waarbij ik de volgende opdracht meegaf aan de cliënte.
‘Wat is op dit moment voor jou het allerbelangrijkste in je leven? En kun je hier in slechts 1 zin duiden wat je daarbij voelt? Deze zin neem je mee in deze sessie’

De cliënte zoekt een plek in de cirkel in het weilandje, dat met prikpaaltjes en lint is gevormd. De zin die ze bedacht heeft voor zichzelf, spreekt ze een aantal keer hardop uit. Emoties zijn voel- en zichtbaar. Met het paard gebeurt ogenschijnlijk niets. Hij graast lekker verder en vanuit mijn positie zie ik dat zijn ogen toch een klein beetje op de  cliënte gericht zijn. Deze o zo subtiele bewegingen van het paard is weer input voor de paardencoach.  Het paard kan bijna 360 graden om zich heen kijken, en observeert nauwkeurig. Een poosje later staan cliënte en het paard naast elkaar en maken contact. Het is voor deze cliënte de 2e keer in haar leven dat zij een ontmoeting heeft met een paard, een beetje spannend is het wel voor haar.

Op het moment dat de pony’s in het aangrenzende weitje naar binnen worden gebracht, is het paard meteen gefocust op hun terugkeer. Hij wordt onrustig en begint te hinniken. De pony’s zijn onderdeel van zijn kudde en ze gaan weg! De cliënte betrekt hetgeen zij ziet onmiddellijk op iets in haar leven. Dit klopt zo voor haar! Het onrustige paard begint zijn hele lijf te bewegen en maakt wat nerveuze sprongetjes, het ziet er naar uit dat hij de met lint afgezette cirkel uit wil. Hij hinnikt opnieuw. De cliënte zoekt een voor haar veiligere plek en komt naast mij staan. Ik voel dat het paard een uitweg zoekt. Om geen paard met lint en al achter zich aan door een weiland te hoeven zien rennen, besluit ik vanwege de veiligheid het lint te openen. De cirkel wordt doorbroken, het paard gaat de vrijheid tegemoet. De cliënte betrekt dit onmiddellijk op zichzelf. Over bewustwording gesproken!

(Dit artikel is geplaatst met toestemming van de cliënte)

Netwerken aan boord werkt!

Op een prachtige vrijdagmiddag begin oktober reed ik vanuit het mistige Sneek in slechts een half uurtje rijden naar het zonnige Sloten. De strakblauwe hemel gaf een positieve vibe. Wat een eer om te worden uitgenodigd door Roger, collega teamtrainer en paardencoach, al een paar jaar een van mijn Twitter- en Facebook vrienden. Nog niet eerder was er écht contact. Hoe leuk is het dan om in een privétweet een uitnodiging te krijgen om elkaar I.R.L. Te ontmoeten op een prachtig gerestaureerde oude schouw!

We kregen een gesprek over het leven op deze boot, en hoe een heel gezin hierop woonde in vroegere tijden. Een warrig en woelig bestaan moet dat geweest zijn voor deze schipper en zijn gezin! Ruimte voor een eigen plek was heel beperkt. Je leefde continu op elkaars lip, zat letterlijk ‘in elkaars vaarwater’. En toch bereikte je met elkaar de mooiste overwinningen. Want wedstrijden varen, dat kon deze schouw! Als een geoliede machine waren de bootlui ingespeeld op elkaars kernkwaliteiten en valkuilen.
Hoe deden ze dat toch? Door de juiste taakverdeling, actief luisteren, commitment en in staat zijn direct te kunnen handelen. Om vooruit te komen moet je soms laveren en een langere weg kiezen. Maar wanneer de de wind in de zeilen krijgt, ga je met vereende kracht en op volle toeren vooruit!

Van zeilen kwam niet zoveel deze middag, want daar heb je toch commitment van de bemanning, of in dit geval ‘be’vrouw’ing voor nodig. De genodigden gaven eerlijk toe de zeilen niet te willen heisen, om zo optimaal te genieten van de rust en gesprekken op het water. En onder het genot van een eerlijke, met veel zorg gezette bak koffie voeren we de haven uit!

Roger, bedankt!

Carla